ഹിറ്റ്ലറുടെ പ്രേയസി....
ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും ക്രൂരമായ മനസുകളില് ഒന്നിന്റെ ഏറ്റവും മൃദുലമായ കോണില് ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലം ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ ഈവ ബ്രൌണ്. അതെ അഡോള്ഫ് ഹിറ്റ്ലെരുടെ പ്രിയതമ.ഇന്നു ഇവള് പറയും. കല്ലിനെ പോലും കവിതയാക്കുന്ന ആ മന്ത്രികതയുടെ അനുഭവങ്ങള്. അതിന്റെ ആഴങ്ങള്. അതിന്റെ മോഹങ്ങള്...
" അന്ന് 1945 ഏപ്രില് മാസം അവസാന പാദം. ഞാന് ആദ്യമായ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളെ ധിക്കരിച്ചു. അത് വരെ, 12 വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പു സ്റ്റുഡിയോയില് വച്ചു ആദ്യമായ് കണ്ട നാള് മുതല് എന്നും എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള് ഉറവയെടുത്തത് ആ മനസിലായിരുന്നു. ആ ആഗ്രഹങ്ങളില് എന്നെ എന്നേക്കുമായ് ഞാന് തളച്ചിടുകയായിരുന്നു. ലോകത്തിനു മുന്നില് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഒരിക്കലും വരരുതെന്ന് നിര്ബന്ധിച്ചപ്പോള് എനിക്ക് പരിഭവങ്ങള് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം ഞങ്ങളുടെ ലോകത്ത് ഞങ്ങള് മാത്രമായിരുന്നു... ആര്യന്മാരും ജൂതന്മാരും യുദ്ധവും ഒന്നും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല... അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ലോകത്തെ സ്വന്തമാക്കാന് എന്നെ അനുവദിച്ചതുമില്ല. എന്നിട്ടും ഞാന് അദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹിച്ചു. പ്രണയം സ്വന്തമാക്കാനുള്ളതല്ലെന്നു ഞാന് തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. പ്രണയം ആരുടേയും ഇഷ്ടങ്ങളേയും ചിന്തകളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും സ്വന്തമാക്കുന്നില്ല. പ്രണയിക്കുമ്പോള്; യാദാര്ത്യത്തില് അങ്ങനെ ഒരവസ്ഥയിലേക്കു മനസ് ഉയര്ന്നിട്ടുന്ടെങ്കില്; സ്വയം സമര്പ്പിതമാവുകയാണ്. ആരുടേയോ സ്വന്തവാവുകയാണ്... നമ്മുടെ ഇഷ്ടങ്ങള് അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളില് അലിഞ്ഞില്ലതാവുകയാണ്... നമ്മുടെ നിലാവില് അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ നിറങ്ങള് ചായം ചാലിക്കുകയാണ്...
തുടര്ന്ന് വായിക്കുക...
